Lea Dasberg

Lea Dasberg werd in 1930 in een joods doktersgezin in Amsterdam geboren. Ze overleefde de oorlog in een Zwitsers sanatorium. Na de oorlog haalde ze haar onderwijsachterstand in en behaalde haar gymnasiumdiploma.

Lea Dasberg studeerde geschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam en promoveerde in 1965 aan die universiteit bij J.F. Niermeyer. Tussen 1959 en 1970 geeft ze geschiedenisles op het Joods Maimonides Lyceum. Daar ontstaat haar belangstelling voor de pedagogiek. Daar werkt ze gedurende tien jaar als wetenschappelijk hoofdmedewerker in de historische pedagogiek. Haar belangrijkste bijdrage aan het vak bestond uit het schrijven van "Grootbrengen door kleinhouden" in 1975, waarin Lea Dasberg stelde dat kinderen de mogelijkheid niet krijgen om op een zelfstandige manier volwassen te worden en dat het de taak van de opvoeders is om de denkgrenzen van het kind te verruimen.

Na haar jaren als hoogleraar aan de universiteit vertrekt Lea Dasberg naar Israël waar zij sinds 1985 verblijft.
"Ik was buitengewoon verbaasd toen ik vernam dat men een school naar mij wilde vernoemen. Geen moment ben ik mij ervan bewust geweest, dat mijn werkzaamheden zo hogelijk gewaardeerd worden. Maar ik vind het een heerlijke gedachte dat een plaats van onderwijs mijn naam zal dragen."
"Ik heb bedongen dat de Lea Dasbergschool geheel toegankelijk voor rolstoelen zou zijn. Want het is ontzettend belangrijk dat lichamelijk gehandicapten goed onderwijs krijgen, zodat ze later ook een goedbetaalde baan kunnen krijgen."